Ekonomski motivi su glavni pokretač globalne pomorske strategije Kine na početku 21. vijeka, i to počev od domaćih ekonomskih potreba zemlje, a dvije luke – Pirej u Grčkoj i Gvadar u Pakistanu – smatraju se ključnim strateškim kapijama za ekspanziju kineskog izvoza u širem regionu Euroazije i na Indijskom okeanu, kaže docentkinja Jing Vivian Xan sa Kineskog univerziteta u Hongkongu.
Ona je protekle sedmice održala predavanje “Kineske pomorske strategije: komparativna analiza Grčke i Pakistana”, u okviru Međunarodne konferencije ISA-CEEISA 2019, koja je održana na Fakultetu političkih nauka u Beogradu uz učešće oko 600 stručnjaka iz čitavog svijeta.
“Kina proizvodi veoma široku paletu proizvoda, izvozi mnoge od njih i neophodno joj je da bude prisutna u spoljnom svijetu kako bi transportovala svoj izvoz na siguran način”, kaže Jing Vivian Xan.
“Jasno je da se od dolaska Si Đinpinga na vlast globalna vizija Kine za razvoj međunarodnih odnosa zasniva na principu jačanja povezanosti. Sa tom bazičnom premisom, Peking se veoma široko angažuje na razvoju brojnih željezničkih pruga, puteva, luka”, dodaje ona.
Jing Vivian Xan navodi da Kina proizvodi veoma mnogo i dobar dio toga ne može da apsorbuje domaće tržište.
“Stoga Kina širi ekonomsko učešće u svjetskom biznisu i tako što širi mrežu luka u kojima je prisutna”, kaže ona.
Ona dodaje da se uporedo sa razvojem inicijative “Pojas i put”, Kina obilato angažuje u infrastrukturnim projektima širom svijeta, na moru kao i na kopnu.
“Kinesko građevinarstvo tu ima brojna komparativna preimućstva, prije svega brzinu i efikasnost u radovima. Zašto onda ne izvoziti i takav uspješan biznis”, kaže Jing Vivian Xan, prenijela je Politika.
