Prema historičaru Michaelu McCormicku s Harvarda, najgora godina za život na Zemlji bila je 536. godina nove ere.
McCormick je izabrao godinu 536. u kojoj je većina svijeta bila u “mraku”. Tada je započeo niz događaja koji su zagorčali život onima koji su bili dovoljno nesretni da žive u tom periodu.
Evropu, Aziju i Srednji istok pogodila je misteriozna magla tako da su ta područja bila u potpunom mraku 18 mjeseci. U Kini je pao snijeg uzrokovavši veliku glad nakon što su uništeni usjevi te izazvao nedostatak hljeba sljedećih nekoliko godina.
Ljetne temperature pale su 1,5 do 2,5 stepeni Celzijusa, nakon čega je uslijedilo najhladnije desetljeće u 2.300 godina.
U Evropi je 536. godina, tvrdi McCormick, bila “početak jednog od najgorih perioda za biti živ, ako ne i najgora godina”, a sve do 640. godine nove ere, nije bilo znakova da će se stvari poboljšati.
McCormickova tvrdnja je u suprotnosti s drugim godinama poput 1349. kada je “Crna smrt” poharala Evropu ili 1918. kada je gripa ubila do 100 miliona ljudi.
Pošast bubonske kuge
Muka tih godina nakon 536. nastavila se u 541. godini kada je bubonska kuga zahvatila rimsku luku u Egiptu te se proširila i izbrisala trećinu Rimskog Carstva na istoku. To je, prema McCormicku, ubrzalo pad Rima.
Prema novom istraživanju, misteriozna magla zapravo je najvjerojatnije bila uzrokovana erupcijom vulkana na Islandu. Erupcija je zasula pepelom veliki dio sjeverne polutke, a onda su uslijedile još dvije velike erupcije, u 540. godini i 547., zajedno s kugom.
Ekonomska stagnacija
To je uzrokovalo ekonomsku stagnaciju sve do 640. godine nove ere. Kyle Harper, historičar sa Univerziteta Oklahoma, rekao je da je zapis katastrofa i ljudskih zagađenja, koji je otkriven u ledu glečera, “pružio novi tip zapisa za razumijevanje lančane povezanosti ljudskih i prirodnih uzroka koji su doveli do pada Rimskog Carstva i najranijih uzburkavanja nove srednjovjekovne ekonomije”.