Jedan iskusni glumac dao je savjet mladim kolegama ali i svim ljudima bez obzira na njihovo zanimanje: Ne prihvatajte male uloge!
Onda je pojasnio:
„Kada smo bili na akademiji profesori su nam rekli da za početak krenemo s malim ulogama kako bismo sticali iskustvo i gradili ime, te da ćemo na taj način napredovati u karijeri. No, ispostavlo se da oni koji su krenuli tim putem i prihvatili male uloge – zauvijek su ostali na malim ulogama“.
Dodao je da se kod tih glumaca razvio „sindrom sporednih uloga“. Ističe da ljudi formiraju mišljenje o samom sebi na osnovu svog prethodnog iskustva, a da na taj način i društvo i okolina oblikuju stav o njima.
„Ako uzmete jednu malu ulogu i uspješno je obavite, bit ćete zadovoljni i vjerovatno ćete tražiti mogućnost da to ponovite. Onda se takve uloge počnu redati i vi se formirate kao glumac malih uloga. Tako doživljavate sebe i tako vas drugi doživljavaju. Onda će vam biti mnogo teže dobiti veliku ulogu neko nekome ko nikada nije imao nijednu ulogu, ko je bez ikakvog iskustva“, ističe on.
Stoga, savjetuje, čime god da se bavite, važno je da od samog početka doživite sebe kao „šampiona“ tog posla, bez obzira kakvo je vaše prethodno iskustvo.
Ne treba se obazirati na one koji govore da niste dovoljno dobri, dovoljno iskusni, da ne znate dovoljno… Ako jednom prihvatite prosjek, vjerovatno ćete zauvijek ostati prosječni, bez obzira na znanje i iskustvo koje kasnije steknete.
Za one koji se ne bave glumom dao je zanimljiv savjet.
„Ako radite u nekoj kompaniji ili insistuciji, zapitajte se šta biste bili da ste glumac. Odnosno, da li vaša pozicija odgovara glavnoj ulozi u filmu, sporednoj, ili pak ulozi statiste. Povucite paralelu. Ako ste statista ili sporedna uloga, to ne mora biti zato što je onaj ko je iznad vas po bilo čemu bolji. Možda samo ima formiranu ‘šampionsku’ svijest, dok vi imate sindrom sporedne uloge“.
