Aerodrom Ciudad Real Central u Španiji nekada je zamišljan kao veliki evropski transportni centar i alternativa pretrpanom madridskom aerodromu Barajas. Danas je poznat kao jedan od najvećih promašaja evropskog građevinskog i infrastrukturnog buma.
Ovaj ogromni projekat postao je simbol španskog nekretninskog balona i megalomanskih investicija koje su završile finansijskim kolapsom.
Aerodrom, poznat i pod nazivom Don Quijote Airport, otvoren je 2008. godine kao prvi privatni međunarodni aerodrom u Španiji.
Projekat vrijedan 1,1 milijardu eura
Ideja investitora bila je veoma ambiciozna. Aerodrom je trebao rasteretiti Madrid i privući low-cost aviokompanije, cargo saobraćaj i dio međunarodnih putnika.
Ključni argument bila je blizina Madrida i planirana povezanost brzom željeznicom AVE, zahvaljujući kojoj bi putnici do centra glavnog grada mogli stizati za manje od sat vremena.
No, upravo je željeznička povezanost ostala jedna od najvećih slabosti projekta, jer planirana stanica nikada nije proradila. Brojke projekta bile su impresivne:
- vrijednost investicije oko 1,1 milijardu eura,
- pista duga čak 4.100 metara,
- kapacitet od oko 2 miliona putnika godišnje uz mogućnost širenja,
- terminal projektovan za veliki međunarodni promet.
Pista je bila dovoljno velika da može primati i Airbus A380, najveći putnički avion na svijetu.
Od velikih planova do bankrota
Realnost je, međutim, bila potpuno drugačija. Aerodrom nikada nije uspio privući ozbiljan broj aviokompanija niti dovoljan broj putnika. U pojedinim periodima imao je svega nekoliko letova sedmično.
Finansijski problemi brzo su se gomilali, a projekat je postao jedna od najpoznatijih “ghost airport” priča u Evropi. Već 2012. godine aerodrom je bankrotirao i praktično prestao sa radom.
Prodaja za cijenu polovnog automobila
Nakon propasti uslijedio je još bizarniji dio priče. Tokom sudske prodaje 2015. godine kineska kompanija Tzaneen International ponudila je za aerodrom svega 10.000 eura – iznos manji od cijene mnogih polovnih automobila.
Sud je takvu ponudu odbio smatrajući je apsurdno niskom. Na kraju je aerodrom 2016. godine ipak prodat za oko 56 miliona eura, što je tek mali dio od više od milijardu uloženih u projekat.
Kako danas izgleda “grad duhova”
Iako nije potpuno ugašen, aerodrom danas nema ni približno funkciju kakvu su investitori zamišljali. Umjesto miliona putnika, piste i ogromni terminali uglavnom služe za:
- dugoročno parkiranje aviona,
- skladištenje letjelica van upotrebe,
- održavanje flota aviokompanija,
- snimanje filmova, serija i reklama.
Tokom pandemije COVID-19 aerodrom je doživio neobičan “procvat”, jer su desetine aviona kompanija poput Lufthanse i Iberije bile prizemljene upravo na njegovim pistama.
Zbog suhe klime i ogromnog prostora, Ciudad Real postao je idealno mjesto za skladištenje velikih aviona koji nisu bili u funkciji.
Simbol jednog ekonomskog balona
Danas se Ciudad Real često navodi kao školski primjer infrastrukturnog projekta koji je nastao na talasu pretjeranog optimizma i lakog novca tokom španskog građevinskog buma prije finansijske krize 2008. godine.
Umjesto da postane velika evropska zračna luka, aerodrom je ostao simbol propuštenih procjena, pogrešnih očekivanja i jednog od najskupljih promašaja u modernoj španskoj istoriji.
Preuzimanje teksta i vizuelnog sadržaja dozvoljeno uz obavezno navođenje izvora i postavljanje linka ka originalnom tekstu na BiznisInfo.ba
